Vaderlandse geschiedenis

Geplaatst door door
Reageer

Heerlijk hofjeVolgens mij bestaat het vak op de basisschool op deze manier allang niet meer. Wat dat betreft ben ik blijkbaar inmiddels ‘old school’ geworden, maar de term schiet me spontaan te binnen als ik denk aan wat ik de afgelopen week gedaan en beleefd heb. Het was de week van Koningsdag, Koniginnedag, abdicatie, inhuldiging, herdenking en bevrijding; een week barstensvol geschiedenis en cultuur van en in Nederland. En behalve dat ik deze week natuurlijk ook voor de tv gezeten heb ben ik vooral heel toepasselijk op pad geweest. Een beetje vakantie en een beetje werk zou je kunnen zeggen, wat maakt mijn werk ook al weer zo leuk?

Het was helemaal niet op voorhand de bedoeling, maar achteraf Lees verder →

Groeipotentie

Geplaatst door door
Reageer

Onlangs is er weer een tuin geboren die ooit op mijn tekentafel de vrijage met het papier is aangegaan. Een jong stel, een fraai huis in een nieuwbouwwijk en in eerste instantie geen idee wat te doen met dat ommuurde lapje grond van 150 m2 dat ook bij het huis opgeleverd werd. Er zouden heus een keer kinderen komen hoor en in de familie liepen en kropen al van die kleine koters rond. Die moesten in ieder geval in de tuin kunnen spelen. En lekker zitten tafelen met de familie moest ook kunnen. Dus maar eerst een plaat gras en een terras ergens achter in de tuin aangelegd. De rest zien we later wel.

Via de achteringang

Via de achteringang

Dat ‘later’ is nu ongeveer anderhalf jaar geleden. De kinderwens begon steeds vuriger te prikkelen en de tuin…..die lag er steeds meer verlopen bij. Het terras was niet meer dan een verschroeiende hoop stenen in de zomerzon en het gras was meer een zandvlakte geworden. Lees verder →

Impulsbeheersing

Geplaatst door door
Reageer

Ze hadden iets leuks bedacht, Herman en Bert en ik ging erin mee: “We maken er een rollenspel van; je presenteert je verhaal voor een drietal commissies, de oudergeleding, de werkgroep schoolsfeer (leerkrachten) en directie-bestuur.” En dat de dames en heren hun taak serieus namen! Ze gingen zodanig op in hun rol dat ik met knikkende knieën, al stotterend en gesticulerend mijn betoog hield. Er bleef niets van mijn verhaal over en mijn bijna spreekwoordelijk enthousiasme verdween als sneeuw voor de zon.

Gesprek met grote gevolgen
Gesprek met grote gevolgen

Na de presentatie per groep de analyse. In eerste instantie voelde ik me gefileerd, maar de op-,  aanmerkingen en vragen waren dusdanig raak en verhelderend dat er uiteindelijk heerlijke panklare filets overbleven. Bouwstenen waar ik mijn tanden in kan zetten. Eerst vragen en dan pas vertellen bijvoorbeeld en concrete resultaten laten zien. Daar vragen mensen om, zo ook deze kritische ondernemers.

De volgende ochtend Lees verder →

Weerbarstig optimistisch

Geplaatst door door
3

Ik vind het soms niet te geloven. Het is buiten voor het eerst in 100 jaar eerder elfstedenweer dan voorjaar ondanks dat maart de kalender al bijna heeft verlaten. De winter wil het land maar niet verlaten. Vanochtend stond ik me in Schaijk in te schrijven voor een fietstoertocht van 100 kilometer terwijl het buiten vroor en de wind ons met kracht 7 om de oren sloeg. Ik heb me aan de eerste kilometers gewaagd, ik was nog net niet de enige, maar verder dan de helft ben ik uiteindelijk niet gekomen. De wind benam me de adem en mijn voeten voelden na 20 kilometer aan als hompen ijs waar iemand met een ijsprikker op in stond te hakken.

 

Ondanks vorst en kou; blijven groeien!

Ondanks vorst en kou; blijven groeien!

Ik vraag niet om medelijden hoor, want uiteindelijk doe ik me dit zelf aan. En getuige het feit dat ik al mijn vingers nog heb en nu op een lekker verwarmde zolderkamer dit artikeltje aan het schrijven ben is medelijden ook helemaal niet op zijn plaats. Maar verbazing Lees verder →

Hoogste tijd!

Geplaatst door door
1

Gadverdamme (excuus voor dit ongenuanceerde taalgebruik) wat duurt die winter lang dit jaar. Ik kijk uit over het wit besneeuwde dak van de buren terwijl ik wil wandelen tussen het prille groen. Ik ben klaar met binnen zitten, ik ben klaar met wit en grijs. Ik wil uit de crisissfeer op naar het beloftevolle frisse voorjaarsgroen.

Waldweg MataréToch is enige nuance best op zijn plek moet ik bekennen. Want juist in deze periode van het jaar krijg ik de tijd en kans om ook eens een beetje over de grenzen van mijn vakgebied te kijken en mijn inspiratie te halen op andere plekken en in aanpalende professies en liefhebberijen. De schone kunsten bijvoorbeeld, interessante netwerkbijeenkomsten of boeiende scholingsactiviteiten. En het één kan daarbij ook gemakkelijk leiden tot het ander; dat noemen we vervolgens inspiratie. Zo was ik Lees verder →