Geen zoen!

Soms heb je van die momenten die zou je willen inlijsten.

 

Het begin is er weer

Het begin is er weer

Zo was ik afgelopen week bij een klant waar ik als verjaarscadeau voor zijn echtgenote een dik jaar geleden een tuinontwerp had gemaakt. Een paar vierkante meter waar de afgelopen jaren vooral de kinderen lekker hadden huisgehouden. Maar omdat die zieltjes nu liever buiten de poort spelen zou de tuin weer van mams moeten gaan worden. Nee paps interesseerde het allemaal niet zo; hij had het niet zo op groen. Een luie stoel, een biertje, barbequetje erbij en vooral niet al die ellendige planten die toch nooit wilden groeien. De tuin was echt voor zijn vrouw bedoeld, die wilde maar wat graag meer groen in hun stadstuintje. Het ontwerp had ik vorig voorjaar klaar en opgeleverd, ze zouden zelf voor de aanleg zorgen.

Bij het afschuimen van hun relatienetwerk stuitten ze uiteindelijk afgelopen herfst op een startend hovenier die het project voor ze kon en wilde aanleggen. Net voor de winter inviel was het blijkbaar klaar. Zo vernam ik vorige week toen de heer des huizes mij vol enthousiasme belde of ik niet een keer langs wilde komen om de tuin te bekijken. Wellicht ook leuk om een paar foto’s te maken: ”Want het bloeit allemaal zo leuk!” Het grappige was dat het er op dat moment al helemaal niet meer over ging dat zijn vrouw de tuin erg geslaagd vond. Tussen neus en lippen door vertelde hij me wel dat hij samen met een paar buurtgenoten inmiddels het initiatief had opgepakt om op een braak liggend stuk grond in de wijk een buurttuin te realiseren. Die was inmiddels ook klaar en ook die wilde hij mij graag laten zien.

Stads gezelligAfijn afgelopen donderdag was het zover. Ik was uitgenodigd om te zien wat er van mijn ontwerp terecht was gekomen. En ik moet zeggen dat het me erg veel goed deed te zien dat de aanleg heel prima gelukt was en ook dat de sfeer en ruimte die ik met het ontwerp beoogd had uitstekend uit de verf kwamen. Ik heb inderdaad een paar mooie foto’s kunnen maken. Maar het allermooist was toch de opmerking die ‘paps’ maakte toen hij met me naar buiten liep: “ Je weet dat ik helemaal niets om een tuin gaf Ron, maar weet je wat er tegenwoordig gebeurt als ik ’s avonds thuis kom van mijn werk? Ik loop eerst naar buiten de tuin in om te zien wat er nu weer is gaan bloeien. Pas als ik dat heb bekeken ga ik naar mijn vrouw om haar een zoen te geven…..Ook goedenavond schat, hoe was je werkdag?”

Gelukkig vind zijn echtgenote de tuin ook erg fraai geworden; het verjaarscadeau is helemaal geslaagd.

Een gedachte over “Geen zoen!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *