Tagarchief: Bodembedekkers

Blije mensen!

Afgelopen week kreeg ik een telefoontje van de hovenier waar ik regelmatig mee samenwerk. Een vakman en iemand die ik in alle vertrouwen mijn ontwerpen laat aanleggen. Weet ik zeker dat het aangelegd wordt zoals ook de bedoeling is en dat het ook lange tijd mooi blijft. Maar deze week zat hij even met zijn handen in het haar in plaats van in de grond. Hij had een tuin aangenomen om te verbouwen en op te knappen, maar die mensen wilden niet zozeer een geheel nieuw ontwerp maar wel andere beplanting. De struiken in de tuin groeiden tot in de hemel, namen veel te veel ruimte in beslag en zorgden er op die manier voor dat de tuin heel klein en donker leek. Of hij ook een beplantingsplannetje kon maken, vroegen die mensen hem. En in zijn argeloosheid Lees verder

Geen siergrassen!

Volgens mijn klant staat het grondwater hier vrij hoog. “En de afwatering is ook niet al te best. Er lag hieronder een pracht van een ondoordringbare laag. Afgelopen voorjaar heb ik hier drainage moeten laten aanleggen, de planten rotten onder mijn ogen weg! Oh, ja en grassen kan ik absoluut niet gebruiken in de tuin, want daar ben ik hyperallergisch voor.”

Daar sta je dan met je goede gedrag en vooral je voorliefde voor de najaarstuin compleet met siergrassen. Ik kan er niets aan doen, maar ik prijs o.a. Piet Oudolf en Henk Gerritsen dat ze ooit de knuppel in het hoenderhok hebben gegooid en een dikke dertig jaar geleden begonnen te pleiten voor borders met een meer natuurlijke uitstraling. En vervolgens op zoek zijn gegaan naar planten die daarbij passen. Het fraaie is dat mijn klant de plaatjes die ik liet zien van allerlei natuurlijke borders wel prachtig vond. Ik mag voor haar de voortuin ontwerpen Lees verder

Bodembedekkers

Wat vinden we dat toch mooi en vooral netjes met zijn allen. Met name in deze tijd van het jaar als alles in de tuinen weer volop begint te groeien, valt het nog erger op dan anders. Mij wel in ieder geval. Alle onkruid in onze tuintjes wordt rigoureus getrokken, gesnoeid, geschoffeld. Wat er overblijft is een mooie zwarte zandvlakte met hier en daar een pol van een vaste plant of een heester, liefst één of andere coniferensoort. Jawel, de jaren 70 van de twintigste eeuw zijn allang voorbij, maar dat fenomeen bestaat nog steeds. Ik spreek ook nog regelmatig mensen die dan zeggen: “Ik heb niets met de tuin, daar wil ik zo weinig mogelijk werk aan hebben. Ik zet er een paar coniferen in en daar wat bloemetjes omheen en That’s it.” Lees verder