Buiten doen wat binnen niet kan; een voorbeeld

De Pleynplan nieuwsbrief is wat mij betreft met zijn eerste uitgave al meteen een succes. Van verschillende kanten zijn reacties en steunbetuigingen binnen gekomen. De steunbetuigingen zijn natuurlijk prettig om te krijgen. Mijn dank daarvoor, maar wat ik eerlijk gezegd veel interessanter vind zijn de inhoudelijke reacties die ik heb gekregen. Daar is het me tenslotte om te doen; die geven aan of ik aan een informatiebehoefte kan voldoen.

Meten is wetenTwee reacties wil ik er bij deze graag voor u uitpikken. De ene omdat die mij aanleiding geeft om er de eerstvolgende nieuwsbrief iets mee te doen, de andere omdat het gewoon een heel mooi voorbeeld is van hoe je buiten kun doen wat binnen niet kan. Niet op die manier in ieder geval.

Als u in het primair onderwijs werkt of kinderen op de basisschool hebt zitten bent u ongetwijfeld de term ‘passend onderwijs’ wel eens tegengekomen. Onze regering streeft ernaar om zoveel mogelijk kinderen die nu nog naar het speciaal onderwijs gaan een plekje op de gewone basisschool te geven. Vanuit de gedachte dat mensen zoveel mogelijk in de maatschappij mee moeten kunnen doen zonder een of ander etiketje dat hen al in een heel vroeg stadium wordt opgeplakt. Een directeur van een school stelde mij naar aanleiding van mijn nieuwsbrief de vraag of ik ook iets kon vertellen over de relatie schoolplein en passend onderwijs. Daar wil ik natuurlijk graag een poging toe wagen. In de eerstvolgende nieuwsbrief kunt u volgen waar die poging toe leidt.

Een andere directeur gaf mij een prachtig inkijkje in hoe leerkrachten op haar school het plein heel slim in hun projectles hadden ge├»ntegreerd. In het kader van een project over voedsel waren ze met de klas namelijk op excursie geweest naar een boerderij. Om te zien waar ons voedsel vandaan kwam en hoe het er op zo’n boerderij uitziet en aan toe gaat. Een leuk uitje voor de groep, maar hoe laat je de kinderen alles wat ze hebben gezien ook verwerken zodat het ze bij blijft. Deze leerkrachten hadden als verwerking bedacht dat de kinderen in groepjes allemaal met stoepkrijt een plattegrond van de boerderij op het plein moesten tekenen. Ieder groepje een deel en samen moest het de gehele boerderij worden. Samenwerken, rekenen, ontwikkelen van de motoriek, kennisverwerking, alles kwam erbij kijken. Wat een geweldige manier om buiten te doen wat binnen niet kan!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.