Landgoed in bedrijf

Kasteel Middachten

Ooievaars, drie achter elkaar, zweven over mijn hoofd. Vanaf mijn plekje in het hoge gras lijkt het of de boerenzwaluwen er tussendoor manoeuvreren. Zomaar een weilandje bij kasteel Middachten in de buurt van De Steeg tegen de Veluwe aangeplakt. Je kunt van hieruit zo de Posbank op. Mijn boterhammetjes gingen erin als koek, terwijl het zonnetje vrolijk de wind verwarmt die door de bomen ruist; wat een genot, zo’n stukje grasland wil ik thuis ook.

Middachten is als landgoed nog steeds volop in bedrijf. Op het landgoed bevinden zich diverse boerderijen, het kasteel zelf is nog privébezit en wordt omzoomd door een prachtige moestuin annex siertuin die ook te bezichtigen is. Zelf heb ik daar niet meer dan een glimp van opgevangen, want de entree is € 6,00 en moet cash betaald worden. Het bedrag is het grote probleem niet (zo ver sta ik nu ook weer niet van die landgoedstatus af!), maar ik heb de soms ietwat onhandige gewoonte om nooit cashgeld in mijn portemonnee te hebben zitten. Je kunt toch overal pinnen tegenwoordig? Nou niet overal dus blijkt dan zo af en toe.

Middachtens kalfje

Dan maar gewoon lekker een beetje rondstruinen over het landgoed. En zo komt het dus dat ik verzeild raak in zo’n heerlijk weilandje met hoog opschietend gras en heerlijke kruidgewassen. Kevertjes kruipen over mijn blote benen, de wind ruist door de bomen en overal om me heen hoor ik de insecten zoemen. Een prachtige Wants gebruikt de teen van mijn wandelschoen als landingsplaats en wacht daar lang genoeg om zich te laten bewonderen. Als de boterhammen verorberd zijn en het appeltje ook zijn weg naar mijn maag heeft gevonden ga ik even languit in het gras liggen. Ineens is het gewoon een uur later! Hoezo relaxed. Ik gord mijn wandeltasje weer om, neem een flinke slok water en ga verder op verkenning. Kikkers kwaken me luidruchtig hun avances toe en een eindje verderop kijkt een prachtig roodbont kalfje met met haar onschuldige grote ogen aan als levend bewijs van een landgoed in bedrijf. Dit is toch wel het ware genieten op een fraaie zondagmiddag in juni.

Bovenstaande tekst schreef ik in juni 2013. Wat kan er in 8 jaar tijd toch veel veranderen. Mijn wens voor een landgoedje is inmiddels (bijna) uitgekomen. Weliswaar in de vorm van de arme tak, een klein boerderijtje met zo’n 1750 m2 landbouwgrond aan de oevers van de Maas, maar wel helemaal in de sfeer die ik hierboven zo treffend heb beschreven. Ik heb hier mijn eigen ooievaars. Ze klepperen er de hele zomer lustig op los als ze elkaar het hof maken op de luchtalarmpaal achter onze Picknicktuyn. Ons weilandje is omgetoverd tot een hoogstam fruitgaard met wilde bloemen. Het gonst er zomers van de insecten. Reken maar dat we daar met regelmaat, liggend in het gras, ons boterhammetje verorberen. Soms komen wensdromen uit!

Buiten leven; een verfrissende ervaring

En je leert er ook nog van!

Een deel van onze tuin is als moestuin ingericht. Maar dan net niet helemaal klassiek al zou je dat op het eerste gezicht misschien wel zeggen. Je ziet in onze moestuin namelijk vooral rechthoekige kweekborders, netjes in rijen; heel overzichtelijk allemaal. Maar als je in de zomer komt kijken zie je ook heel andere dingen als alleen maar groenten in nette rijtjes. Al was het maar dat je bij ons naast spontane zaailingen van diverse groentes ook nogal wat ‘onkruid’ aantreft.

‘Ontdek je plekje’ en ‘Hoe groeit dat nou?’

Hoe dat zit en waarom ik dat zo doe vertel ik graag aan iedereen die dat wil horen en zien. En eerlijk gezegd droom ik er een beetje van om dat vooral met kinderen te delen. Als je goed kijkt naar de foto hiernaast kun je al zien waarom. Wat een heerlijke eerlijke betrokkenheid zie je daar. En zij vormen onze toekomst. Hoe mooi kan die toekomst worden als je mensen op deze leeftijd kunt laten zien waar hun eten vandaan komt, hoe dat groeit en wat je ervoor moet doen om het te laten groeien.

Voor de leerkrachten onder ons; ooit gedacht aan een verfrissende rekenles in combinatie met het werken in een moestuin? Wat te denken van de volgende interessante probleemstelling: als ik in september een kilo boontjes wil om met de klas samen te gaan verorberen, wanneer moet ik ze dan gaan zaaien? Hoe lang duurt het voordat een zaadje is uitgegroeid tot een plant met bonen? Hoeveel bonen kunnen er aan 1 plant groeien? Hoe veel plantjes heb ik nodig om een kilo boontjes te kweken? Hoe groot worden de plantjes en dus hoeveel ruimte hebben ze nodig om te groeien? Je kunt dit van groep 1 t/m groep 8 op allerlei niveaus uitwerken. En het leukste is dat de oplossing van de stelling in de loop van de tijd letterlijk uit de grond komt.

Gezond schoolplein

Wilt u ook een gezond schoolplein?

Dit voorjaar start het initiatief ‘gezonde schoolpleinen’. De PO Raad, de VO Raad en de MBO Raad maken zich samen met de partners in deze Jantje Beton, IVN en RIVM hard voor het realiseren van 70 gezonde schoolpleinen in de komende 2 jaren. De eerste 22 scholen starten op zeer korte termijn al met de realisatie van het plein. Vanaf half maart kan iedere school via een open inschrijving op de website gezondeschool.nl (http://www.gezondeschool.info/) te kennen geven dat ze graag mee willen doen en daar ondersteuning bij krijgen. Op die website staat precies hoe dat in zijn werk gaat en aan welke criteria je als school moet (willen) voldoen om te kunnen deelnemen. Op bijgaand vignet staan de criteria samengevat.


Pleynplan doet mee!

En Pleynplan zou Pleynplan niet zijn als wij hier geen rol in zouden willen spelen. Ik denk dat wij inmiddels via onze nieuwsbrieven en website aardig duidelijk maken waar we voor staan. En een goed lezer zal al snel constateren dat de uitgangspunten die gehanteerd worden voor gezonde schoolpleinen via dit project op veel punten (vrijwel) overeen komen met die van Pleynplan. Daarom heb ik contact gezocht met Jantje Beton, één van de partners in dit initiatief om te bezien hoe we hier tot samenwerking kunnen komen. Nog deze week gaan wij met elkaar in gesprek.


Wetenswaardigheden

Er zijn verschillende websites waar u meer informatie over dit initiatief kunt vinden. Behalve op op de al genoemde website Gezondeschool.nl waar u zich dus ook kunt inschrijven, kunt u ook terecht bij Jantje Beton en op de website van het IVN voor meer informatie

Buiten doen wat binnen niet kan; een voorbeeld

De Pleynplan nieuwsbrief is wat mij betreft met zijn eerste uitgave al meteen een succes. Van verschillende kanten zijn reacties en steunbetuigingen binnen gekomen. De steunbetuigingen zijn natuurlijk prettig om te krijgen. Mijn dank daarvoor, maar wat ik eerlijk gezegd veel interessanter vind zijn de inhoudelijke reacties die ik heb gekregen. Daar is het me tenslotte om te doen; die geven aan of ik aan een informatiebehoefte kan voldoen.

Meten is wetenTwee reacties wil ik er bij deze graag voor u uitpikken. De ene omdat die mij aanleiding geeft om er de eerstvolgende nieuwsbrief iets mee te doen, de andere omdat het gewoon een heel mooi voorbeeld is van hoe je buiten kun doen wat binnen niet kan. Niet op die manier in ieder geval.

Als u in het primair onderwijs werkt of kinderen op de basisschool hebt zitten bent u ongetwijfeld de term ‘passend onderwijs’ wel eens tegengekomen. Onze regering streeft ernaar om zoveel mogelijk kinderen die nu nog naar het speciaal onderwijs gaan een plekje op de gewone basisschool te geven. Vanuit de gedachte dat mensen zoveel mogelijk in de maatschappij mee moeten kunnen doen zonder een of ander etiketje dat hen al in een heel vroeg stadium wordt opgeplakt. Een directeur van een school stelde mij naar aanleiding van mijn nieuwsbrief de vraag of ik ook iets kon vertellen over de relatie schoolplein en passend onderwijs. Daar wil ik natuurlijk graag een poging toe wagen. In de eerstvolgende nieuwsbrief kunt u volgen waar die poging toe leidt.

Een andere directeur gaf mij een prachtig inkijkje in hoe leerkrachten op haar school het plein heel slim in hun projectles hadden geïntegreerd. In het kader van een project over voedsel waren ze met de klas namelijk op excursie geweest naar een boerderij. Om te zien waar ons voedsel vandaan kwam en hoe het er op zo’n boerderij uitziet en aan toe gaat. Een leuk uitje voor de groep, maar hoe laat je de kinderen alles wat ze hebben gezien ook verwerken zodat het ze bij blijft. Deze leerkrachten hadden als verwerking bedacht dat de kinderen in groepjes allemaal met stoepkrijt een plattegrond van de boerderij op het plein moesten tekenen. Ieder groepje een deel en samen moest het de gehele boerderij worden. Samenwerken, rekenen, ontwikkelen van de motoriek, kennisverwerking, alles kwam erbij kijken. Wat een geweldige manier om buiten te doen wat binnen niet kan!

Vaderlandse geschiedenis

Heerlijk hofjeVolgens mij bestaat het vak op de basisschool op deze manier allang niet meer. Wat dat betreft ben ik blijkbaar inmiddels ‘old school’ geworden, maar de term schiet me spontaan te binnen als ik denk aan wat ik de afgelopen week gedaan en beleefd heb. Het was de week van Koningsdag, Koniginnedag, abdicatie, inhuldiging, herdenking en bevrijding; een week barstensvol geschiedenis en cultuur van en in Nederland. En behalve dat ik deze week natuurlijk ook voor de tv gezeten heb ben ik vooral heel toepasselijk op pad geweest. Een beetje vakantie en een beetje werk zou je kunnen zeggen, wat maakt mijn werk ook al weer zo leuk?

Het was helemaal niet op voorhand de bedoeling, maar achteraf Lees verder →