Wat een groeikracht!

Onderstaand artikel schreef ik 8 jaar geleden. We hebben eindelijk weer een beetje winter. Gelukkig nu in een normale tijd van het jaar. Het optimisme van de natuur is echter van alle tijden. In de perenbomen in onze Picknicktuyn zitten dezelfde fraaie knoppen als toen. Ik had een week of twee geleden de fruitbomen gesnoeid. Een paar takken hebben we in huis op de vaas gezet; zie hier wat er gebeurt!

Ondanks vorst en kou; blijven groeien!
Ondanks vorst en kou; blijven groeien!

Ik vind het soms niet te geloven. Het is buiten voor het eerst in 100 jaar eerder elfstedenweer dan voorjaar ondanks dat maart de kalender al bijna heeft verlaten. De winter wil het land maar niet verlaten. Vanochtend stond ik me in Schaijk in te schrijven voor een fietstoertocht van 100 kilometer terwijl het buiten vroor en de wind ons met kracht 7 om de oren sloeg. Ik heb me aan de eerste kilometers gewaagd, ik was nog net niet de enige, maar verder dan de helft ben ik uiteindelijk niet gekomen. De wind benam me de adem en mijn voeten voelden na 20 kilometer aan als hompen ijs waar iemand met een ijsprikker op in stond te hakken.

Ik vraag niet om medelijden hoor, want uiteindelijk doe ik me dit zelf aan. En getuige het feit dat ik al mijn vingers nog heb en nu op een lekker verwarmde zolderkamer dit artikeltje aan het schrijven ben is medelijden ook helemaal niet op zijn plaats. Maar verbazing maakt zich wel steeds meer van mij meester. Want ondanks het feit dat het winterweer niet alleen van vandaag is; het houdt nu al meer dan twee maanden de gemoederen bezig, lijkt de natuur daar redelijk lak aan te hebben. Ja de sneeuwklokjes in mijn voortuin staan ongeveer 4 weken langer in bloei dan normaal. Die zijn half februari al begonnen en ze staan er nog steeds fier bij. Maar wat mij echt verbaast is de ongelooflijk optimistische groeikracht die je op verschillende plaatsen kunt waarnemen. Een prachtig voorbeeld vindt u op de foto bij dit artikel. Het is een bloesemknop van de perenboom in onze tuin. De foto is vandaag 24 maart genomen en ik heb die knop in de afgelopen 3 weken ondanks de kou steeds dikker zien worden. Traag maar gestaag iedere dag een beetje meer volume. En je kunt er vergif op innemen; als het de komende week of zo een paar graden warmer wordt barst hij binnen de kortste keren open.

Hoe vaak is het me dat inmiddels niet overkomen. Ben ik met een tuinontwerp bezig en zoek in mijn boeken naar inspiratie voor mooie beplantingen terwijl het buiten koud en somber is. Soms heb ik dan de grootst mogelijke moeite te geloven dat ik iets fraais aan het creëren ben laat staan dat ik me kan voorstellen dat het ooit realiteit wordt. Het vertrouwen dat alles weer gaat groeien en bloeien is volkomen zoek. Wat geweldig is het om op zo’n moment oog in oog te staan met het grenzeloos weerbarstig optimisme van de perenboom. Dat houdt me op zo’n moment op de been en gaande. Met weerbarstig optimisme kan ik denken: ”Yes, het voorjaar komt eraan!”

Nog net gered

Als ik nu in mijn eigen tuin rondkijk moet ik constateren dat de herfst behoorlijk begint toe te slaan. De planten staan er zo langzamerhand (althans voor een groot deel) wat droevig bij te kijken. En dat geldt helemaal als er net weer zo’n pittige regenbui over uitgestort is. Tegelijkertijd zijn er planten die juist nu op hun mooist zijn of in ieder geval juist nu het meest opvallen.

Eén van de dingen die ik in mijn tuin heb gedaan is het aanplanten van palen met metalen roosters ertussen waarin ik klimrozen omhoog laat groeien. Ze doen dienst als Lees verder →

Blije mensen!

Afgelopen week kreeg ik een telefoontje van de hovenier waar ik regelmatig mee samenwerk. Een vakman en iemand die ik in alle vertrouwen mijn ontwerpen laat aanleggen. Weet ik zeker dat het aangelegd wordt zoals ook de bedoeling is en dat het ook lange tijd mooi blijft. Maar deze week zat hij even met zijn handen in het haar in plaats van in de grond. Hij had een tuin aangenomen om te verbouwen en op te knappen, maar die mensen wilden niet zozeer een geheel nieuw ontwerp maar wel andere beplanting. De struiken in de tuin groeiden tot in de hemel, namen veel te veel ruimte in beslag en zorgden er op die manier voor dat de tuin heel klein en donker leek. Of hij ook een beplantingsplannetje kon maken, vroegen die mensen hem. En in zijn argeloosheid Lees verder →

Geen siergrassen!

Volgens mijn klant staat het grondwater hier vrij hoog. “En de afwatering is ook niet al te best. Er lag hieronder een pracht van een ondoordringbare laag. Afgelopen voorjaar heb ik hier drainage moeten laten aanleggen, de planten rotten onder mijn ogen weg! Oh, ja en grassen kan ik absoluut niet gebruiken in de tuin, want daar ben ik hyperallergisch voor.”

Daar sta je dan met je goede gedrag en vooral je voorliefde voor de najaarstuin compleet met siergrassen. Ik kan er niets aan doen, maar ik prijs o.a. Piet Oudolf en Henk Gerritsen dat ze ooit de knuppel in het hoenderhok hebben gegooid en een dikke dertig jaar geleden begonnen te pleiten voor borders met een meer natuurlijke uitstraling. En vervolgens op zoek zijn gegaan naar planten die daarbij passen. Het fraaie is dat mijn klant de plaatjes die ik liet zien van allerlei natuurlijke borders wel prachtig vond. Ik mag voor haar de voortuin ontwerpen Lees verder →

Late zomerweelde

Natuurlijk roep je als ontwerper altijd dat je uniek bent. Uniek in je ideeën, uniek in je beplantingen uniek in het aanpassen aan de wensen van je klant, uniek in…..noem het maar op. Tenslotte moet je jezelf bestaansrecht geven nietwaar? Afgelopen vrijdag heb ik me zelf nog aan dit fenomeen schuldig gemaakt tijdens een presentatie op een netwerkbijeenkomst van collega ondernemers. Daar heb ik aan de hand van de begrippen ruimte en tijd aangegeven hoe Tuynplan (sorry dat ben ik dus) met behulp van die begrippen het verhaal in een tuin, een park of op een plein aanbrengt. En vergis u niet, ik ben ook echt overtuigd van het feit dat ik daar behoorlijk uniek in ben. Niet dàt ik met die begrippen werk, maar de manier waarop ik ermee werk.

Maar een beetje relativering van dat unieke kan ook helemaal geen kwaad hoor. Lees verder →