Vaderlandse geschiedenis

Heerlijk hofjeVolgens mij bestaat het vak op de basisschool op deze manier allang niet meer. Wat dat betreft ben ik blijkbaar inmiddels ‘old school’ geworden, maar de term schiet me spontaan te binnen als ik denk aan wat ik de afgelopen week gedaan en beleefd heb. Het was de week van Koningsdag, Koniginnedag, abdicatie, inhuldiging, herdenking en bevrijding; een week barstensvol geschiedenis en cultuur van en in Nederland. En behalve dat ik deze week natuurlijk ook voor de tv gezeten heb ben ik vooral heel toepasselijk op pad geweest. Een beetje vakantie en een beetje werk zou je kunnen zeggen, wat maakt mijn werk ook al weer zo leuk?

Het was helemaal niet op voorhand de bedoeling, maar achteraf kan ik constateren dat ik de Oranjes in hun geschiedenis en verbinding met Nederland een beetje gevolgd heb. Ik wilde altijd nog de tentoonstelling ‘Portret van Beatrix’ zien die in een vleugel van ‘t Loo plaatsvond. Bovendien was ik erg nieuwsgierig wat er in de baroktuin aldaar aan de hand is. De kenmerkende Buxushaagjes zijn namelijk ernstig door schimmel aangetast en moeten worden vervangen. Een gigantisch project als je beseft hoe veel buxus er staat en hoe karakteristiek ze voor de tuin is. Hoe pak je zoiets aan zonder het karakter van de tuin volledig aan te tasten en ook zonder dat de tuinen gesloten hoeven te worden. Erg boeiend kan ik u vertellen om te zien hoe met moderne materialen en middelen de meer dan 125 jaar oude tuin hersteld wordt met de patronen die stammen uit de 17e eeuw.Het oude Loo Maar wat ik vooral nooit heb gezien en beseft was waar de oorsprong van de Oranjes en hun relatie met ‘t Loo lag. Je mag er dan ook alleen in april en mei in de buurt komen, omdat de rest van het jaar het kasteeltje bewoond wordt door de koninklijke familie; ‘t Oude Loo. We zijn er omheen gelopen en als dat niet idyllisch is dan weet ik het niet meer. Vlak achter het grote kasteel, maar met een gevoel van ‘weg van de wereld’ ligt het tussen het struweel, de romantiek ten top.

Dat we vervolgens enkele dagen later de geschiedenis terug naar zijn oorsprong gevolgd zijn naar de stad waar Willem van Oranje geleefd heeft en vermoord is en daarbij die plek van dichtbij hebben aanschouwd was geen vooropgezette bedoeling. Maar ons dagtripje naar Delft viel zo wel prachtig op zijn plaats. En ik heb nooit geweten dat een stad ook zoveel historie en tegelijkertijd rust kon uitstralen. De stad overigens van Johannes Vermeer (die van Het Melkmeisje o.a.), de Oranjes maar ook van Antonie van Leeuwenhoek, de grondlegger van de microbiologie. Jawel dat ziekenhuis in Amsterdam is naar hem genoemd. En dan die hofjes…..in de zon op een bankje met verse Hollandse aardbeien zo uit het bakje; Hollandser kan de geschiedenis bijna niet meer worden.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.