Vogelpret

Soms hoef je alleen maar de moeite te nemen om te kijken. Afgelopen week stond ik op een gegeven moment in de woonkamer zomaar even naar buiten te staren. Ik was een tijd lang op mijn zolderkamertje bezig geweest met de ontwerpopdracht die nu aan de beurt is en ik was toe aan een korte pauze, een kop koffie en een verse dosis inspiratie. In de tuin aan de overkant van de straat staat een grote bos Pampasgras in de voortuin. Inmiddels flink vergeeld, maar met de zaadpluimen nog in vol ornaat aan de stengels. Ineens vliegt er een Koolmees op zo’n pluim af, gaat net onder de pluim aan de grashalm hangen en begint vervolgens verwoed en fanatiek de pluim te slopen. Wat gaat dat beestje tekeer! Even later vertrekt hij met een stuk gras in zijn snavel; hé, nestmateriaal schiet er door mijn hoofd.

Zo was ik een paar dagen geleden bezig mijn achtertuin weer op voorjaarsorde te brengen. Rozen  gesnoeid, Clematis weer een beetje gefatsoeneerd en aangebonden, grassen terug geknipt, u kent dat waarschijnlijk wel. Terwijl ik daar mee bezig ben komt een Merel mij gezelschap houden. Door mijn gerommel in de tuin komen de insecten aan de oppervlakte en worden de regenwormen wat onrustig. Meneer Merel (hij was het zelf) trekt zich van mijn aanwezigheid geen snars aan. Sterker nog hij volgt mijn activiteiten op de voet en struint meteen het plekje af waar ik net geweest ben. Hij weet zijn maaltje op die manier snel en simpel bij elkaar te scharrelen. De tuin als snackbar voor de Merels. Lijsters zijn iets minder brutaal, maar ik heb mijn hielen nog niet gelicht of ook mijnheer (alweer hij) Lijster scharrelt door mijn tuin en heeft ook binnen de kortste keren zijn maaltje bij elkaar.

Als ik de grassen terug knip verklein ik het oude blad met de schaar een beetje en laat het vervolgens lekker tussen de planten liggen. Voeding voor de grond als het de komende tijd langzaam vergaat, weert het onkruid omdat het de bodem afdekt en wat ik het meest interessant en boeiend vind; de vogels gebruiken de grashalmen als nestmateriaal. Regelmatig tref ik Roodborstjes, Winterkoninkjes, Vinken, Mezen, Lijsters en Merels aan (om maar een paar soorten te noemen) die verwoede inzamelingsacties houden in mijn tuin. Hele snavels vol gaan er mee naar het nest in aanbouw. Ik kan eindeloos genieten van al die activiteit in mijn 100 m2 stadstuin. Eigenlijk ongelooflijk wat daar op zo’n klein stukje grond allemaal mogelijk is, wat daar allemaal gebeurt. En als het maar even kan geniet ik zelf onmiddellijk van die groene oase achter mijn huis. Een boterhammetje onder de appelboom in het zonnetje gaat zo heerlijk relaxed naar binnen; dat is puur genieten. Ik begrijp die Merels, Mezen en Lijsters helemaal, er bestaat geen groter genoegen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.